AZIZA MUSTAFA ZADEH – DANCE OF FIRE

Aziza bu albümde cazın armonik özgürlüğünü Azeri makamlarının içsel kıvrımıyla birleştirerek neredeyse mistik bir ses evreni kuruyor. “Dance of Fire”, hem teknik hem duygusal olarak onun en iddialı kayıtlarından biri; piyano pasajları bir yandan klasik Batı formuna yaslanırken, diğer yandan doğu ritüellerine göz kırpıyor. Columbia’nın 1999 Almanya baskısı, enstrümanların sıcaklığını ve vokalin etnik dokusunu berrak bir tonda sunuyor. Albümdeki ritmik yapı, hem doğaçlamaya açık hem de şaşırtıcı derecede kontrollü; bu da Aziza’nın besteci kimliğini solistliğin önüne koyduğunu gösteriyor. Perdesiz vokal geçişleri, cazın sınırlarını zorlayan bir ifade biçimi hâline geliyor. Albüm, hem sahne hem salon için yazılmış gibi; hem içe dönük hem dışa açık. “Sheherezade” ve “Bana Bana Gel” gibi parçalar, albümün hem lokal hem evrensel damarını netleştiriyor. Bu kayıt, Aziza’nın müzikal kimliğini bir coğrafya değil, bir gezegen gibi tanımlıyor. (AI)